Rentenier, het slechtste beroep ter wereld

Mijn klanten iets aansmeren, dat doe ik niet. Dat is niet mijn stijl.
Wat ik wel doe? Hen coachen in het nemen van de juiste beslissingen. Dat betekent dat wij meer praten dan dat ik een verkoopsgesprek voer. Soms vind ik mijzelf een leraar, dat bekende ik al in mijn eerste blogbericht. En wat heeft een goede leraar nodig? Juist, ja. Op zijn beurt ook goede leraars. Met mijn studiekennis uit een ver verleden, kom ik niet erg ver, dus boor ik systematisch nieuwsbronnen aan. Dat is in de eerste plaats de traditionele berichtgeving van kranten, tijdschriften, radio, het internet en tv. Maar dat volstaat lang niet om een blik te kunnen werpen achter de schermen van de economie.
Is de crisis voorbij? Komt het eind van de tunnel in zicht? Moeten we beleggen in vastgoed of nog even de boot afhouden? Is het wel verstandig om mijn geld op een spaarboekje te parkeren met die lage rente? Het zijn allemaal relevante vragen waar iedereen wel mee zit, maar waar je geen vat kunt op krijgen als loutere nieuwsconsument.
Sta me toe een willekeurige greep te doen uit een aantal krantentitels van de afgelopen dagen:

  • ING schrapt 1115 banen
  • 18 autofabrieken te veel in Europa
  • Strengere bankiers wegen op vastgoedmarkt
  • Hoogste werkloosheid sinds begin 2011
  • Spaarrente zit nog steeds in dalende trend
  • ECB neemt zes Belgische banken onder de loep
  • Belgische staatsschuld richting 105 procent
  • Europese economie sputtert

En zo kan ik nog een tijdje blijven doorgaan. Maar evengoed zegt wel iemand de dag erop dat het goed gaat. Dat de economie merkbaar aantrekt. Het zijn contradicties waar we mee te maken hebben en waar ik mee werk. Als de ene partij toetert dat het goed gaat, is er altijd wel iemand anders die het tegenovergestelde beweert. Wat móet je daarmee als je de beste keuze wil maken voor je verzekeringen of je beleggingen. Wat moet ik daarmee als adviseur?

Nóg meer te weten komen, is mijn devies. Niet door nog meer nieuwshonger naar wat de media brengen – let op: dat is geen kritiek, hé – maar door op zoek te gaan naar authentieke en betrouwbare bronnen. Informatie uit eerste hand. En dus gaan wij met de regelmaat van een klok naar opleidingen, lezingen en workshops. Niet omdat mijn team en ik onze dagen anders niet gevuld krijgen, maar integendeel omdat ons advieskantoor met de grootst mogelijke kennis van zaken klanten wil informeren en adviseren.

Het liefst volg ik opleidingen bij mensen die commercieel niets te maken hebben met beleggingen of verzekeringen. En zo kom ik terecht bij universiteitsprofessoren, advocaten, fiscalisten. Mensen die er geen belang bij hebben nonsens te verkopen. Sommigen van hen geven zelfs advies aan beleidsmakers of regeringsleden. In veel mindere mate ga ik naar informatiesessies van verzekeringsmaatschappijen of financiële instellingen. En natuurlijk spijkeren mijn medewerkers en ik onszelf voortdurend bij op vlak van nieuwe reglementeringen rond consumentenbescherming en dergelijke meer. Tussen haakjes: ik ben grote voorstander van het feit dat mensen beter beschermd worden tegen allerlei holle commerciële praatjes. Terug naar de opleidingen. Wat ik van die proffen, advocaten, fiscalisten… te weten kom, stelt mij in staat te werken aan een strategie voor mijzelf en mijn klanten. Omdat ik de actualiteit anders leer lezen en andere vragen begin te stellen bij wat ik lees of hoor. Altijd denk ik: wat is er hier aan het gebeuren. Wat zijn ze me hier écht aan het vertellen? Waar zijn de dubbele agenda’s?

Ik moet een bekentenis doen: intussen lees ik omgekeerd. Als er in de krant staat: ‘Woonbonus blijft tot 2015’, dan vind ik dat natuurlijk tof dat ze dat zeggen. Maar wat lees ik écht? Dat het vanaf 2015 niet uitgesloten is dat de fiscale aftrek van je hypothecaire lening er niet meer zal zijn. Want mocht niemand het overwegen de woonbonus af te schaffen, dan zou niemand het toch ter sprake brengen. (Trouwens: al sinds 2011 verkondig ik dat de woonbonus geen heilig huisje blijft. Tot voor kort waren meewarige blikken meestal mijn deel.) En wat kunnen de effecten zijn van het afschaffen van die bonus? Dat het een inbreuk vormt op het inkomen, dat sommigen vaststellen dat ze te veel geleend hebben, dat er misschien zelfs moeten verkopen, dat er meer huizen op de markt komen, dat de vastgoedprijzen zakken… Een versterkend effect zou de belasting op huurinkomsten kunnen zijn, waar ook sprake van is. Ook die maatregel zou tot gevolg kunnen hebben dat er meer huizen te koop worden aangeboden.

Hebben wij een glazen bol en zien wij dat het zo zal zijn? Natuurlijk niet. Ik gebruik dan ook veel ‘zou kunnen’, en dat is geen zwaktebod. Het is geen kwestie van pessimisme – daar kan niemand mij van beschuldigen – of optimisme, maar van realisme. Als ik de optelsom maak van al die factoren die een invloed hebben op vastgoedprijzen, dat durf ik zeggen: het zou kunnen dat ons daar nog iets te wachten staat. En de clou als adviseur: hou rekening met die mogelijkheid in de beslissingen die je nu neemt. Better safe than sorry.

Het inbouwen van nooduitgangen, van veiligheidskleppen… het is van cruciaal belang voor onafhankelijke adviseurs. En ik ben ervan overtuigd: je kunt geen heldere kijk hebben op de dingen die vandaag gebeuren en mogelijk op ons afkomen, als je niet voldoende geïnformeerd bent. Opleidingen bij andere onafhankelijke deskundigen zijn, wat mij betreft, cruciaal. Want ze geven je een inkijk in de ware mechanismen van de economie en de politieke besluitvorming en ze wapenen je tegen wat komen kan.
Toegepast op vastgoed: misschien kan het zijn dat je best even de kat uit de boom kijkt voor investeringsvastgoed. Let opnieuw op de voorwaardelijke wijze. Wil je weten waar je zelf staat: kom gerust langs om het samen te bekijken. (Verder hoed ik mij ervoor ook deze blog te gebruiken als verkoopsinstrument.)
Toegepast op spaarboekjes: dat zijn lang niet meer voor iedereen spaar-boekjes. Voor velen zijn het verlies-boekjes. De kortetermijnrente is onlangs opnieuw gezakt. Nog even en de rente is nul. Als je je spaarcenten veilig wil beleggen, brengt het niet meer op. Maar vraag is: wat is veilig? Er is sprake van om ook nog eens een belasting te heffen op spaargeld.

Moeten we allemaal naar de beurs hollen? Ik zou het niet iedereen aanraden. Wie zorgt voor brood op de plank en niet veel op overschot heeft, hoedt zich best voor risico’s.
Moet je het dan maar onder een matras steken, zoals ik sommigen hoor zeggen? Allez, wees nu eerlijk, dat is toch ook niet veilig. Een brand of een dief en je centen zijn weg. Overlijd je, dan is de eerste die binnenkomt weg met je erfenis. Er zijn toch betere manieren, hé.
Maar toch. Als de mensen mij vragen: wat is het slechtste beroep ter wereld, dan antwoord ik vandaag: rentenier.

Share This:

Comments ( 0 )

    Leave A Comment

    Your email address will not be published. Required fields are marked *